moje komentarze

Zgadzam się, choć powątpiewam, czy w dokumentach komisji Ciemniewskiego są materiały sfabrykowane przez SB, by Wałęsę skompromitować przed Noblem. Z tego co wiem, tych dokumentów nigdy dotąd nie odnaleziono w żadnych archiwach. Prawdopodobnie są tylko w archiwum Komitetu Noblowskiego.

Ewolucja poglądów red. Tomasza Wołka nie ma tu nic do rzeczy. Myślę, że nie jest jedynym, który od początku lat 90. zmienił poglądy, a ja pisałem tylko o tamtych czasach.

Film obejrzałem na płycie, którą nabyłem wraz z "Gazetą Polską" w empiku. Ale najwyraźniej był to jakiś "podziemny" empik, w którym można było nabyć tylko wydawnictwa "drugiego obiegu".

Jeszcze bardziej nikczemne jest uciekanie od poszukiwania prawdy o katastrofie. Trzeba jej dochodzić, niezależnie od tego, kogo ona w efekcie "oczerni".

Wiele z przytoczonych przez Panią pytań jest trafna, choć mają głównie znaczenie drugorzędne albo formalne. O badaniu, czy nie zastosowano jakiejkolwiek broni można by mówić na poważnie, gdybyśmy nie mieli żadnej wiedzy, jak katastrofa przebiegała. A my tę wiedzę mamy, bo mamy zapisy czarnych skrzynek, które bardzo ograniczają PRAWDOPODOBNE przyczyny katastrofy. Oczywiście można zakładać, że zostały sfałszowane, ale gdy nie mamy ku temu poważnych przesłanek, nie powinniśmy tego robić. Choć oczywiście, zawsze można zakładać wszystko, nawet to, że nasz świat wcale nie istnieje, tylko nam się to wydaje.
Obowiązujący w oficjalnych przekazach przebieg katastrofy jest spójny i wszystkie wiarygodne dowody go potwierdzają (zeznania świadków, ślady na drzewach, wygląd miejsca katastrofy, wygląd wraku, zapisy czarnych skrzynek itd). Oczywiście, ktoś mógłby to wszystko spreparować, by ukryć inny, "prawdziwy" przebieg wydarzeń. Ale prawdopodobieństwo, że mu się to mogło udać z taką precyzją jest niezwykle nikłe. Musi to przyznać każdy, kto potrafi racjonalnie i bez uprzedzeń podejść do katastrofy. Z tego punktu widzenia pytanie, kto i kiedy robił jaką dokumentacje fotograficzną lub kto i kiedy badał wrak ma znaczenie drugorzędne.
Tu-154M rozbił się, bo znalazł się zbyt nisko i zawadził skrzydłem o brzozę. To dla mnie nie ulega wątpliwości. Potwierdzają to wszystkie istniejące dowody, nie ma też poważnych dowodów, które by zaprzeczały tej wersji (humorystycznych ustaleń Antoniego Macierewicza o "obezwładnieniu" samolotu na wysokości 15 metrów nie biorę pod uwagę). Spór z ustaleniami komisji Millera, przedstawiony w książce Osieckiego et consortes dotyczy tylko zachowania pilotów w ostatnich chwilach lotu. Wątek ten pojawia się zresztą też w Pani pytaniach, gdy analizuje Pani trajektorię lotu Tu-154M w związku z rzekomym użyciem przycisku "uchod". Moim zdaniem Osiecki i reszta przedstawili bardziej wiarygodne wytłumaczenie zachowania załogi, pasujące do tejże trajektorii - piloci wcale nie nacisnęli "uchodu", tylko chcieli wyrównać lot na bardzo niskiej wysokości (co wbrew pozorom nie kłóci się z komendą "odchodzimy"). Byli jednak w dolinie i wyrównanie lotu oznaczało de facto lot ku ziemi.

Dziękuję za wszystkie komentarze. Nie odpowiadałem na nie, bo w większości przypadków musiałbym użyć słów obelżywych. A ludzie kryjący się pod anonimowymi nickami nawet na takie słowa nie zasługują.
Dodam jedynie, że w sprawie katastrofy smoleńskiej strona, którą reprezentują autorki "Pogardy" dopuściła się po wielokroć więcej kłamstw niż strona przeciwna. Słowa o rzekomych "debeściakach" przy choćby kilku ostatnich okładkach "Gazety Polskiej Codziennie" to drobnostka.

Dziękuję za zajęcie się moją skromną osobą, choć ubolewam, tak jak inni komentatorzy, że nie odniósł się Pan bardziej konkretnie do moich zastrzeżeń do Białej Księgi.
Nie wiem, gdzie Pan wyczytał, że rozgrzeszam jakiekolwiek łamanie procedur - tam gdzie autorzy Białej Księgi słusznie to zjawisko napiętnowali, przyznaję im rację (np. w sprawie łamania procedur ochronnych).
Faktycznie nie podzielam oburzenia z powodu "pośpiesznego" przejęcia obowiązków prezydenta przez Bronisława Komorowskiego. Uważam, że ówczesny marszałek Sejmu zrobił to, co do niego należało. Uznał, że lepiej narazić się na ewentualną odpowiedzialność konstytucyjną (gdyby Lech Kaczyński jakimś cudem przeżył) niż narazić państwo na niebezpieczeństwo.
Mógł przecież założyć (może taki argument Pana przekona), że Rosjanie celowo zestrzelili samolot z polskim prezydentem, by - wykorzystując brak zwierzchnika sił zbrojnych - najechać na Polskę zbrojnie. W takim przypadku czekanie z przejęciem obowiązków na, jak rozumiem, "sądowe" potwierdzenie zgonu prezydenta byłoby po prostu zbrodnią stanu.
I niech pan nie porównuje katastrofy, przy której cały świat zobaczył, jak samolot prezydencki rozpadł się na kawałki z wydumanym przykładem postrzelenia się przez Komorowskiego. Sam Pan się ośmiesza.

Miałem na myśli to, że jeszcze przed 4 czerwca 1992 roku nie podjęto próby rozbrojenia przeszłości LW z pierwszej połowy lat 70. A była już wtedy znana. Tu winni są zarówno ci, którzy popierali go w kampanii prezydenckiej'90, a potem współpracowali na początku prezydentury - w tym bracia Kaczyńscy, jak i ci, którzy nie chcieli dopuścić do jego prezydentury, czyli np. "Gazeta Wyborcza". Myślę, że tamta kampania to był dobry moment, by sprawą się zająć, tym bardziej że Stan Tymiński wyskoczył ze swoją "czarną teczką". A ujawnienie tej przeszłości w tamtej atmosferze mogło nawet specjalnie nie zaszkodzić LW jako kandydatowi na prezydenta.
No ale, tak jak napisałem, wszystkim wtedy zabrakło odwagi.

Może się mylę, ale wciąż wierzę w sens wymiany myśli

Niech Pani sama sobie odpowie. Albo skorzysta z podpowiedzi niektórych komentatorów.

Według Rosjan 7 kwietnia też nie było ILS

Krzysiu, dziękuję za wsparcie. Co do przedostatniego akapitu, wiedziałem, że może wzbudzić kontrowersje. Ale tak to z prawdą bywa, że jest czasem trudna do przyjęcia.

Oczywiście pomyliłem się, powinienem napisać o lewym skrzydle.

Z tego to wiem, ekeperymenty MAK z 20 metrami kończyły się różnie.
Poza ty odsyłam Pana do mojego poprzedniego komentarza. Pana zarzut, że wieża nie reagowała na ladowanie TU-154M przed lotniskiem jest o tyle absurdalny, że samolot ten nie lądował. Nie miał na to zgody, a załoga nie wystapiła o zgodę.

Ad. 1) Z tego co wiem szczątki samolotu były badane na obecność ładunków. Oczywiście można podważać wiarygodnośc komunikatów MAK w tej sprawie, ale na tej zasadzie można podważać wszystko

Ad. 2) Podtrzytmuję opinię, że wieża podawała w przybliżeniu dobrą odległość, a przyjęcie sztywnego założenia, iż prędkość była 280km/h jest błędne. Potwierdza to fakt, że odległość 6 km jest dobrze podana (potwierdzona przez drugą radiolatarnię), a według Pana obliczeń powinna być źle podana. Jakkolwiek dalszego wyjaśnienia wymagałaby kwestia, dlaczego samolot odoległość między drugim a pierwszym kilometrem pokonywał 20 sekund.

A. 3) Moim zdaniem nie zaprzeczają, ale nie jestem specjalistą i zdam sie tu na ich opinię. Niekoniecznie jednak będzie to opinia Pańska.

Ad. 4) To moim zdaniem nie jest istotne. To może ślad jakiejś wcześniejszej, nie odnotowanej w stenogramach dyskusji, czy podchodzić od wschodu, czy od zachodu. Albo komentarz do sytuacji, że jest mgła.

Ad. 5) Załoga wydała komunikat odchodzimy nie na 2 km, tylko bliżej. A wydała go prawdopodobnie dlatego, że na wysokości decyzji 100 metrów nie zobaczyła ziemi (która od razu zaczęła sie gwałtownie przybliżać, bo samolot był w jarze). Bo załoga Tu-154M, czego Pan najwyraźniej nie uwględnia, NIE LĄDOWAŁA. Nie dostała od wieży zgody na lądowanie, ani tej zgody nie potwierdziła. KATASTROFA, Z PUNKTU WIDZENIA WIEŻY I ZAŁOGI, ZDARZYŁA SIE NA WYSOKOŚCI DECYZJI, CZYLI NA STU METRACH.

Dziekuję, za przenikliwy komentarz. Myślę jednak, że myli się Pan zakładając, iż prędkość samolotu przez ostatnie 10 km była 280 km/h i nie zmieniała sie ani na jotę. A przecież na tym opiera Pan swoja analizę. Ta prędkość jest zmienna w pewnych granicach - powie to Panu każdy pilot. Związane to może być choćby ze zmiennym wiatrem lub urochamianiem kolejnych urządzeń potrzebnych do lądowania. Nieprawdą jest też, że każda zmiana prędkości musi być uwzględniona w zapisie z kabiny.
Dlatego prędkość samolotu należy podawać z pewnym przybliżeniu. Sądzę zresztą, że aż do odległości 2 km przed lotniskiem była ona nieco większa niż 280 km/h. Dowodzi tego fakt, że począwszy od drugiej radiolatarni (odległość 6,1 km, co, jak Pan przyznaje, zgadza się z komunikatem wieży w sprawie odległości, a co przeczy założeniu, że samolot leciał z prędkością 280 km/h) każdy nastepny kilometr samolot pokonuje w granicach 10-12 sekund. Wynika to też z Pana analizy. Czyli wszystko jest w miarę normalnie. Dopiero kilometr między odległością 2 km, a 1 km (druga radiolatarnia) samolot pokonuje dwukrotnie wolniej, bo zajmuje mu to ok. 20 sekund. To jest rzeczywiście dziwne. Rozmawiałem o tym z pilotami, oni twierdzą, że to zwolnienie może być efektem np. wysunięcia klap.
No ale nawet jeśli wieża podawałaby pilotom złą odległość, a przez to skłoniła ich do lądowania na kilometr przed lotniskiem, co Pan sugeruje, to i tak ich to nie tłumaczy. Odległość od lotniska powinni oni bowiem opierać przede wszystkim na radiolatarniach. Tymczasem drugą radiolatarnię, w odległości 1,1 km od lotniska, mijają oni już na wysokości kilkunastu metrów, prawdopodobnie zresztą o nią zawadzając.
Co do pierwszego punktu, ma Pan oczywiście racje (choć nie wiem, skąd tak dobrze Pan zna rzeźbę terenu na kilometr przed lotniskiem w Smoleńsku). Nie uwzględnia Pan jednak faktu, że samolot, po wyłączeniu autopilota i gwałtownym zwiekszeniu ciągu prawdopodobnie przechylił się na prawe skrzydło (potwierdzają to świadkowie, a taką możliwość dopuszczają eksperci). To mogło być powodem zawadzenia o drzewo, a także tego, że samolot stracił nośność i wpadł w korkociąg. Efektem było zawadzenie tym samym prawem skrzydłem o ziemię i upadek na grzbiet.
Ale skoro jest pan taki wnikliwy, to zapewne Pan wie, jaki błąd popełniła załoga w ostatniej fazie lotu. Błąd, który najbardziej przyczynił się do katastrofy.

Chodzi o wywpowiedź Krzysztofa Wyszkowskiego dla któregoś z tabloidów, "Faktu" lub "Super Ekspressu", kilka dni temu.
pozdrawiam

Nie miałem na myśli wymuszonego i zorganizowanego po wielu dniach trwania kryzysu spotkania z czterema pielęgniarkami znajdującymi sie w gmachu KPRM. Chodziło mi o wyjście do pielęgniarek zgromadzonych na zewnątrz, w tzw. białym miasteczku. Jarosław Kaczyński do końca się na to nie zdobył, choć właśnie ta jego niechęć była praźródłem powstania "białego miasteczka". Przybyła pod Kancelarię demonstracja pielęgniarek domagała się od początku przede wszystkim rozmowy z premierem. Gdyby Kaczyński zachował się tak jak jego poprzednik Kazimierz Marcinkiewicz rok wcześniej i wyszedł do demonstrujących pielegniarek, nie byłoby w ogóle trwajacego miesiąc kryzysu.

Różnica między przejęciem mediów przez koalicję PiS-Samoobrona-LPR, a tym co zrobiła PO wspólnie z SLD i PSL jest taka, że wtedy uszanowano przynajmniej kadencyjność rad nadzorczych (właśnie stąd brał sie słynny pośpiech z uchwalaniem ustawy za wszelką cenę przed końcem 2005 roku), a teraz tego nie zrobiono.
Każdy komu nieobcy jest duch kodeksu kandlowego rozumie, jak ważna jest kadencyjność rad nadzorczych.
Rzekome oddanie dwóch miejsc "opozycji" z SLD to czysta kpina. Gdyby PO chciała dać coś opozycji, wybrałaby do KRRiT także przedstawiciela PiS. Tu chodziło o to, że SLD ma także obecnie swoich ludzi w radach. Gdyby TK zakwestonował tę ostatnią nowelizację ustawy o rtv, czego jej autorzy słusznie się obawiają, wówczas nowe władze radia i telewizji będą mogły wybrać obecne rady nadzorcze razem z przedstawicielem ministra skarbu. Po to tylko do dealu medialnego Platforma zaprosiła SLD, a nie zadowoliła się wyłącznie PSL.
Co do konkursów, wszyscy dobrze wiedzą, że były, są i będą fikcją.

Wygrał Komorowski. Gratuluję mu zwycięstwa, co, jak mniemam, wy też uczynicie